AMANSIZ VAROLUŞ

Kalbimdeki bu hissin ne olduğunu bilmiyorum. Biri harlı bir ateş yakmış, bedenime hapsetmişti sanki. Hissettiğim acı, ızdırap ve tükenmişlik bir zaman sonra anlamını tamamen yitirmiş gibi rutin bir hale bürünmüştü. Varol...

Kalbimdeki bu hissin ne olduğunu bilmiyorum. Biri harlı bir ateş yakmış, bedenime hapsetmişti sanki. Hissettiğim acı, ızdırap ve tükenmişlik bir zaman sonra anlamını tamamen yitirmiş gibi rutin bir hale bürünmüştü. Varoluşumun tek sebebi acı çekmekti. Dünyaya sadece bu amansız hastalığı çekmek için gelmiştim. Derinlerimde bir yerde kendi benliğimin saklı olduğunu hissetmek bile anlamsızlaşmaya başlamıştı. Yine o rutin ateşlenme vücudumu sarmışken, tamamen yabancısı olduğum bir durumla karşı karşıya kaldım. Kocaman bir uzay boşluğu beni alıp götürene kadar, yabancıydım kendime. Ve amansız varoluş argümanımı çürüten o yere düşmüştüm. Morazha.... Varoluşumu tersine çeviren o yer... ♡♡♡♡♡ "Kutsal doyum taşına ulaşmak sandığın kadar kolay değil Rinji. Ara bakalım tüm Morazha'yı. Bulamazsın!" Rinji inatçıydı, kana susamıştı ve en önemlisi hakimiyet arzusuyla dolup taşıyordu. "Öyle mi yaşlı bunak! Taşı bulduğum zaman bu laflarını sana yedireceğim!"